O rozwoju dla rozwijających innych

Trening Trenerów albo uczenie Coachingu Coachów to ponoć niełatwe zadanie. Potwierdzam, nie zaprzeczam. Ale z drugiej strony ileż można dzięki takiej grupie zyskać inspiracji, satysfakcji, ileż szerzej i głębiej poruszać się po danym temacie, ileż zyskać na własnym rozwoju! Uwielbiam:)

I właśnie o rozwoju tutaj dzisiaj będzie.

Do pisania tego co właśnie czytasz pchnęło mnie kąśliwe pytanie pewnego A., który obserwując jak rozmawiam z pewnym R. i podsłuchując jak dopytuję o pomysły na dany moduł szkolenia, z szerokim sarkastycznym uśmiechem zapytał mnie:

Ile Ty się jeszcze będziesz uczyć i pytać? Może byś się już wreszcie nauczyła?

I oto tym celnym pytaniem, dźgnął mnie pinezką oświecenia.

W głowie mieszało mi się wtedy poczucie niekompetencji, zdziwienia, na policzkach wyskoczyły rumieńce przyłapania na niedozwolonym uczynku. Żeby zaraz do głosu doszły powtarzane jak echo myśli: Ależ ja chcę się pytać i uczyć, bo czy człowiek może się nauczyć raz na zawsze? Ależ ja chcę się pytać i uczyć, bo głód wiedzy mam od urodzenia! Ależ ja chcę się pytać i uczyć, bo z wiedzą z wczoraj trudno wspierać ludzi dzisiaj. Po chwili więc spłynęło na mnie poczucie spokoju i zgody na to, że wkraczając na ścieżkę rozwoju jako coach i trener zdecydowałam się ciągle rozwijać.

Odparłam więc:

Do końca życia będę uczyć się i pytać.

I oto dzięki kąśliwości A. mam motto na resztę życia! Przypięte pinezką zgody na niekompetencję. Przypięte pinezką radości z tego, że wciąż poszukuję. Przypięte pinezką do trenerskiego serca.

Przywołana tym zdarzeniem do porządku - jak tylko wygospodarowałam „wolny wieczór matki polki" (z tym wolny to chyba przesadziłam, a i na wieczór to też nie wyglądało...;) wróciłam pokornie do przejrzanej tylko początkowo książki Adama Walerjańczyka „Trening trenera".

Wydawała mi się za prosta, myślałam - po co mam ją czytać, skoro setki godzin spędziłam już w szkoleniowym świecie, skoro jestem w tym temacie naumiana…

Jakież było moje zaskoczenie, gdy opisane na kartach historie i reakcje uczestników, niemal natychmiast zadziały się w moim trenerskim życiu i głównie dzięki lekturze wiedziałam jak postąpić, zachowałam większy spokój, zadziałałam skuteczniej. Przypomniałam sobie, że warto włączyć PPI, czyli Przeciwdziałanie Pierwotnym Instynktom, wyciągnąć "trupa z szafy" i zadziałać na "szarą eminencję".

Dlatego, wbrew większości recenzji mówiących, że pozycja dobra jest dla początkujących - szczególnie rekomenduję ją trenerskim „starym wyjadaczom". Zobaczycie - zadziała jak odkurzacz Waszych kompetencji i motywator do zmiany perspektywy, a świetne ilustracje Klaudii Tolman zapadną Wam w pamięć na zawsze. Lekka forma, a cenne treści. Proste słowa, a skomplikowane procesy.

Rozwijającym się wciąż trenerom - polecam!

Zapraszam, zapisz się na newsletter zmieniający perspektywę:

P.S. Też nie lubię checkboxów, ale chcę działać w pełni profesjonalnie:) Obiecuję nie wysyłać spamu, tylko wartościowe treści.

Zgody udzielone: Joanna Grela, możesz je w każdej chwili wycofać, uzyskać dostęp do swoich danych osobowych, poprawić je lub usunąć. Podanie danych jest dobrowolne, ale niezbędne do zapisu na newsletter.